فصل 16 [ تقبيل بين دو شريك ] بدان كه صحيح است تقبيل ميان دو شريك در ثمرهء درخت يا زروع ، و آن به اين قسم است كه تخمين نمايند حصهء احد شريكين را از ثمره يا زرع كه در وقت رسيدن و خشك شدن آن چه قدر خواهد بود ، بعد از آن متقبّل و متكفل شود آن شريك ديگر حصهء اين شريك را كه مخروص شده به وزن معلومى ، و آن شريك نيز قبول نمايد . مثلا اگر نخلى ميان دو نفر باشد پس متقبل مىشود احدهما از ثمرهء آن نخل حصهء ديگرى را بعد از خرص به وزن معلومى ، و اين قباله عقدى است صحيح به جهت و رود نص ، و از عقود لازمه است . و صيغه آن به اين نحو است كه احد شريكين بگويد : « قبّلتك نصيبى في هذه الثمرة بكذا » ، و شريك ديگر بگويد : « قبلت هكذا » ، يا بگويد : « تقبّلت هكذا » ، و جماعتى تصريح فرموده‌اند كه حكم قباله اين است كه عوض لازم است مشروط به اينكه ثمره سالم بماند از آفت الهيه ، پس اگر تلف شود تمام ثمره به آفت الهيه عوض لازم نيست و معامله راسا فاسد مىشود . و اگر بعض از ثمره تلف شود پس اگر باقى وفا نمايد به مال القباله فبها ،